Teočak: Tvrđava Stari grad i Fethija džamija zaboravljeni od svih

Teočak: Tvrđava Stari grad i Fethija džamija zaboravljeni od svih

740
0
PODIJELI

Teočak, jedano od najstarijih naselja na području Bosne, može se pohvaliti burnom prošlošću čemu svjedoče i brojni dokazi koji idu u prilog tome.

Između ostalih, stećci na više lokacija, tvrđava Stari grad, Fethija džamija, te mezarluci vezira iz turskog doba samo su neki od dobro očuvanih ostataka koji i danas svjedoče da je Teočak prije nekoliko stotina godina bio zanimljiv i Rimljanima, Austrougarima, Mađarima, Turcima i drugima.

Tvrđava koja se uzdiže iznad džamije ubraja se u srednjovijekovne gradove ali godina gradnje nije poznata. Neki pisani tragovi ukazuju da ju je sagradio kralj Tvrtko I i njegova majka Jelena 1353.godine. Tu je sagrađeno i naselje koje se prema protoku vremena i okolnostima dobilo naziv Stari Teočak.

Za izgradnju Fethija džamije postoji nedoumica kada je ona sagrađena. Novija istraživanja daju činjenice da je ona podignuta za vrijeme vladavine Mehmeda II Fatiha 1451.godine, što se kosi sa ranijim podacima koji stoje i danas na natpisu džamije da je ona sagrađena 1548.godine u doba vladavine Bajazida II. Ovaj spomenik kulture kao neprocjenjevo historijsko blago stavljen je pod zaštitu države 1959.godine. Džamija je više puta obnavljana i nalazi se u dobrom stanju. U funkciji je povremeno jer je poprilično udaljena od naselja. Brigu o njoj vodi Amir ef.Abdulahović koji kaže da se ona za vrijeme ramazana koristi uoči odabranih noći kao i petkom za klanjanje džuma namaza.

Legenda o zlatu

Brigu o tvrđavi ne vodi niko. Prepuštena sama sebi i zubu vremena svakim danom je u lošijem stanju zbog obrušavanja. Nikada od povlačenja Turaka nije ispitana njena unutrašnjost. Stoga stoljećima se s koljena na koljeno prenose legende o zakopanom blagu unutar Starog grada. Legenda o zlatu možda i ima smisla jer su često u podnožju ponalaženi dukati kao i drugi vrijedni eksponati iz tog doba.

Obzirom da je ovaj spomenik kulture priločno zabačen trijetki su i turisti koji ga posjećuju.

Enver Džuzdanović